Oscar bezoeken is een feest momenteel. Bij binnenkomst wordt de bezoeker begroet met een brede lach, of in ieder geval een fonkel in de ogen. Je ziet direct een vrolijke toon in zijn gezicht. Een besmuikte grijns. Misschien een binnenpretje. Dat ‘ie denkt aan iets dat je met hem hebt meegemaakt, waar hij om moet lachen.
De communicatie is ook heel helder, een vraag beantwoord hij duidelijk met het opsteken van zijn vingers of het knippen met de ogen. Oscar is weer helemaal Oscar. Van binnen dan. Van buiten nog niet. Fysiek is hij druk bezig met trainen. Steeds dat been omhoog en die rechterarm naar zijn gezicht, of zijn hoofd omhoog.
Bezoeken is dan ook aan te raden! Voor de bezoeker en zeker ook voor Oscar.
