In de tweede helft van augustus was de toestand van Oscar zeer kritiek. Door een slecht werkende hersendrain te hoge druk; braken; braaksel in de longen (aspireren); pneumonie (longontsteking). Daarbij kreeg hij ook nog een miningitis (hersenvliesontsteking) die slecht reageerde op de anti-biotica. Het bleek dat een oude niet meer werkende subdurale drain (tussen de hersenvliezen) de bron van deze infectie was. Deze oude drain is op 11 september operatief verwijderd, waarna de meningitis kon genezen. Ook de longontsteking is hij weer te boven gekomen.
Daarna heeft men de externe (naar buiten lopende) hersendrain verwijderd en vervangen door een externe lumbale drain (in de lende). Om verder besmettingsgevaar te voorkomen heeft men deze drain op 16 september intern gemakt (in buikholte uitkomend).
Deze drain werkte matig, de druk bleef te hoog. Oscar werd suffer en lager bewust. Op 24 september heeft men er daarom een interne hersendrain bij geplaatst met een z.g. “low pressure” klep. Deze beide drains geven nu weer samen een te lage druk in de hersenen zodat Oscar soms tijdelijk met zijn bed in een z.g. Trendelenburg stand moet worden gezet (hoofd lager dan de voeten).
In de horizontale toestand is hij nu stabiel, geen ontstekingen meer, geen autonome disregulatie meer, wel laag bewust en geen spraak en vrijwel geen beweging.
Om Oscar voor langere tijd in zithouding te kunnen zetten zal de drainage verder afgesteld moeten worden door de “low pressure” klep te vervangen door een z.g. “medium pressure” klep. De verwachting is dat deze operatie binnenkort plaats zal vinden waarna de eventuele gang naar het revalidatiecentrum mogelijk naderbij komt.
oktober 10, 2008 bij 7:57 pm
Hey Ossie zet em op gozer. We denken aan je en hopen op een voorspoedige revalidatie. We love u Eer en Dou
oktober 10, 2008 bij 8:57 pm
Lieve Os, Ik ben inmiddels weer thuis, maar je bent geen seconde uit mijn gedacht. Ik zit nu in een Brain Injurie support groep. Een groep mensen die of zelf hersen aandoeningen hebben door een ongeval (traumatic brain injurie) of familieleden zijn van deze mensen. We komen elke week samen en steunen elkaar. Je zal wel denken, typisch Californisch, zo’n support groepje, en ik zie je voor me, een beetje besmuikt lachen over al die fratsen. Maar hier is mijn verhaal: Ik zat gisteren avond naast Jason. De overeenkomsten tussen zijn ongeluk en dat van jou zijn overweldigend en jullie aandoening verbazingwekkend identiek. Ik ben blij dat ik Jason heb ontmoet. Hij was 20 toen het ongeluk gebeurde en is nu 40. Hij heeft 9 jaar actieve revalidatie gehad na een ziekenhuis verblijf van 2 jaar(waarvan het laatste jaar in en uit het ziekenhuis naar het revalidatiecentrum, verpleeghuis, revalidatiecentrum en terug naar ziekenhuis) Hij vertelde me dat hij in het begin alleen met zijn ogen kon knipperen en mensen rond zijn ziekenhuis bed kon volgen. Hij hoorde tijdens de periode van zijn lage bewustzijn, de fase waarin jij nu bent, ALLES. Hij voelde de liefde van zijn familie, putte kracht uit de dagelijkse massages van zijn vader en de stem en aanwezigheid van zijn moeder. Ook de aanwezigheid van zijn vrienden betekende heel veel voor hem. Ook hij heeft een drain met een shunt uit zijn hersenen naar zijn buikholte.
Ik kan je nog veel meer vertellen over Jason en de andere mensen uit mijn support groep, maar dat komt een andere keer. Al de mensen die ik heb ontmoet tot nu toe zijn de zogenaamde ‘zeer zware gevallen’. Ik weet ook dat elk geval uniek is en dat ik nooit een direct verband kan leggen, maar het is toch interessant, al die mensen. Voor mij heel inspirerend en nog een extra reden om helemaal voor je herstel te gaan. Intuitief wist ik dit, nu zie ik de harde feiten. Wij geven niet op Os! Ik geloof zo sterk in jou geneeskracht. Het brein is een mooi en gecompliceerd deel van ons lichaam en de regeneratieve vermogens verbazingwekkend. Nobody said it was going to be easy maar ik ben bij je en aan je zijde.
We hebben een lange adem en gaan ervoor. Je zus
oktober 11, 2008 bij 10:53 am
lieve Oscar en ouders,
jeetje wat een ellende en gesleutel aan je lijf! ik weet zeker dat je erdoor heen komt. heel veel sterkte!!!! ik denk aan je en wens je alle kracht die je maar nodig hebt!
liefs, Maaike
oktober 13, 2008 bij 12:01 pm
Laatste nieuws !
De laatste drie weken is Oscar medisch stabieler geworden. Op de z.g. peg-sonde ( voor directe voeding in de darmen) na is er niets meer op zijn lichaam aangesloten, gisteren is het laatste infuus verwijderd.
Het plaatsen van de z.g. “medium pressure” klep in zijn hersendrain wil men uitstellen tot een meer stabielere status van Oscar.
Hij gaat als alles meezit op maandag 20 oktober naar Revalidatie Centrum “Leijpark” in Tilburg. Vanwege de nog niet optimale drainage gaat hij er wel liggend naar toe.
In Leijpark is men gespecialiseerd in het ophalen van het bewustzijn van z.g. “laag bewuste” patiënten zoals Oscar, hij gaat daar twee weken ter observatie. Vawege zijn liggende houding is aansluitende revalidatie nog niet mogelijk. Mogelijk zal hij eerst enige maanden in het verpleeghuis moeten aansterken om goed voorbereid te zijn voor de afsluitende neurochirurgische operaties om zijn rechter schedelhelft (botlap) weer terug te plaatsen. Dit zijn gecompliceerde operaties en niet zonder risico van complicaties. Als dit alles goed achter de rug is en hij weer kan zitten kan de verdere revalidatie van start gaan.
oktober 13, 2008 bij 5:47 pm
Lieve Oscar,Angélique,Vittor en Vanes,
Met al die liefde die Oscar van jullie voelt ,moet dit wel goed komen!!!!!!
Heel veel liefs Anita